Ograniczone, powtarzające się wzorce zachowań, zainteresowań lub aktywności, objawiające się m.in. powtarzającymi się ruchami ciała, układaniem zabawek w rzędach czy np. rytuałami podczas witania się. Co więcej, sprawdza też poziom funkcjonowania pacjenta. Autyzm jest zaburzeniem, które zostaje do końca życia. Początkujący. Posty: 1. jakie zasilki orzeczenie z przyczyna 12c dla dziecka z autyzmem. witam moja maja ma 4 latka bylismy na komisji i mamy orzeczenie na 2 lata. symbol -12-c. wskazania. na tak mamy punkt 5 -koniecznosc zaopatrzenia w przedmioty. punkt 6 korzystanie z systemu srodowiskowego. Testy do badania osób z autyzmem – inne badania przesiewowe. Inne popularne niegenetyczne testy do badania osób z autyzmem to: badanie ADOS-2 – test w postaci wystandaryzowanego protokołu obserwacyjnego można wykonać u dzieci powyżej 12. miesiąca życia. Badanie składa się z pięciu modułów, dedykowanych odpowiednim grupom wiekowym, Opublikowano 1 Października 2012. Witam! Jestem mamą 6-letniego Michała, u którego w tym roku stwierdzono autyzm. Michał w tej chwili uczęszcza do specjalnej szkoły w Belgii. Patrząc wstecz na jego rozwój, Michał dosyć późno zaczął mówić, były to pojedyncze słowa typu mama czy tata. Pro­gramem wczes­nego wspo­ma­gania roz­wo­ju objęte mogą zostać dzieci, u których wys­tąpiły objawy zaburzeń ze spek­trum autyz­mu. Oznacza to, że pro­gramem nie zostaną objęte tylko dzieci z autyzmem, ale także maluchy boryka­jące się np. z zespołem Asparg­era. O rozpoczę­cie dzi­ałań ter­apeu­ty­cznych mogą Krystyna Romanowska: „Mam 42 lata i jestem sobą tak zmęczona, że aż się duszę. Od kiedy pamiętam, miewałam lęki. Wielka dziura w brzuchu, do której tak bardzo przywykłam, że traktuję ją jako stan normalny. Lęk nie ma nic wspólnego z myślami, żyje we mnie jak oddzielny organizm". Swoją książkę zaczynasz od opisu pierwszej Autyzm - rodzaje, charakterystyka, postępowanie. Mimo iż o autyzmie mówi się obecnie znacznie więce „Triada autystyczna", czyli charakterystyczny wzorzec objawów w autyzmie. Ponad 35 lat po wprowadzeniu przez Leo Kannera w 1. Czy to autyzm? Autyzm u dzieci to rodzaj zaburzenia rozwojowego, 2FYZ3. 2 ewik3 Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 14-04-2012 01:04. Posty: 2 Kochana, mój 7 letni Fabian jest dzieckiem autystycznym. Lekarze zdiagnozowali go wieku 3 lat. Nie mówił, nie wskazywał, nie reagował na nas na swoje imię, krótko mówiąc miał prawie wszystkie cechy autyzmu. Teraz pójdzie od września do 1 klasy, normalnej w normalnej szkole u nas na wsi. Postarałam się tylko, żeby miał nauczyciela wspomagającego (oligofrenopedagoga). Wypiszę Ci w punktach jak mniej więcej go z tej choroby wyprowadziłam: 3 do 4 rok życia 1. Wizyty u psychiatry, psychologa, dobrego neurologa. 2. Neurolog skierował nas na badania do Centrum zdrowia dziecka i matki na Ligocie w Katowicach (polecam dr Surmacz, pracuje w przychodni w Ligocie i w albo dr Pietruszewskiego, pracuje na oddziale neurologicznym w Ligocie i przyjmuje pryw. w 3. Zapisałam go do Oddziału SPECJALNEGO w przedszkolu integracyjnym w Lędzinach tam jest oddział dla dzieci autystycznych. 4. Zaczęłam mu podawać IQ po 3 kapsułki 2 razy dziennie. - po 2 miesiącach od zażywania zaczął wydawać dźwięki, po ok 5 mies powiedział kukuryku - sukces. 5. Chodziłam na wizyty do Poradni Psychologiczo-pedagogicznej do psychologa i logopedy. Ponadto tam uzyskałam orzeczenie o kształceniu specjalnym i opinię o wczesnym wspomaganiu rozwoju (potrzebne do przyjęcia do przedszkola i na inne terapie) 6. W przedszkolu miał terapię SI, montessori, dogoterapię,logopedę, zajęcia pedagogiczne i surdopedagoga, w sali doświadczeń świata oraz cały czas pod opieką oligofrenopedagoga i pomocy pedagoga (na max 5 dzieci). To poniżej działo się w wieku 4 do 5 roku życia. wiosnę dostaje w prezencie małego kotka i ma się nim opiekować. Już dużo rozumie i jak kotek zrobi kupkę pomaga mi nawet czyścić kuwetę, nalewa mleczka, czyści miseczk, dba o kotka i bawi się z nim. Moje zadowolenie bo to miało swój cel - latem urodził mu się braciszek, tym sposobem przygotowałam go do opieki nad nim i do tego, że teraz ja będę miała mniej czasu dla Fabiana, bo muszę się zająć Dzidziusiem. 8. Po narodzinach Witka Fabiankowi tak jakby otworzyły się oczy - zaczął bardzo dużo rozumieć. Zaczyna wydawać odgłosy dźwiękonaśladowcze, przyporządkowuje je do określonych zwierząt, rzeczy itp. Poza tym uzyskał trochę swobody, bo nie zawsze go miałam na oku. Stał się samodzielny. Zaczął się ubierać, rozbierać itp. 9. Nadal przedszkole dochodzi psycholog na codzień, hipoterapia. 10. Dalej podaję IQ - poprawa koncentracji 11. Na wiosnę 2,5 miesiąca intensywnej terapii biofeedback w prywatnej klinice - po 3 razy w tygodniu - Fabian po kilku seansach zaczyna wymawiać pojedyncze słowa adekwatne do sytuacji - Popłakałam się w klinice. Po zakończeniu terapii było już bardzo dużo słów, ale jeszcze brak zdań, nawet prostych. 5 do 6 roku życia. 12. W przedszkolu przechodzi do grupy integracyjnej: 20 dzieci w tym 5 niepełnosprawnych, 2 Panie wych oligofrenopedagożki - super sprawa. 13. Od września zaczynamy terapię Johannsena w Centrum słuchu i mowy w katowicach Ma trwać cały rok. Oczywiście prywatnie. 14. Od października, czyli po miesiącu w grupie integracyjnej i po miesiącu terapii Johansena zaczyna mówić zdaniami i zaczyna samodzielnie rysować - nie przespałam nocy z radości, bo stało się to prawie z dnia na dzień. 15. Od sierpnia wywalczyłam biofeedback w naszej poradni psych-pedagog. 1 raz w tygodniu i trwa ona do dnia disiejszego. 16. W listopadzie urodził się mu 2 braciszek. Luz totalny. Teraz może grać na komputerze i zajmuje się już swoimi sprawami. 17. W czerwcu Fabian już jako 6 sześciolatek dostał opinię klasyfikacyjną do szkoły - czyli mógł już iść do 1 klasy tym wcześniejszym trybem, ale jeszcze go zostawiłam w przedszkoluna ten rok, bo jednak emocjonalnie nie jest do końca ok. Dodam, że wystąpił w 2 przedstawieniach w przedszkolu, jasełka i zakończenie roku - na zakończeniu nawet mówił wierszyk. 6 do 7 roku życia. 18. od września normalna grupa w przedszkolu - były trochę problemy z adaptacją, ale się okazało, że Panie nie wprowadziły grupy w chorobę Fabiana i dzieci się od niego odsuwały, po 2 pogadankach z dziećmi jest wszystko ok. 19. Koniec Johansena, biofeedback cały czas. 20. W przedszkolu wszystkie terapie jak dawniej. Rozwiązuje wszystkie zadania jak reszta dzieci. Ma problemy z odpowiedziami ustnymi. Jednak to przetwarzanie jest opóźnione. Ale na codzień gada jak najęty. Gębusia mu się nie zamyka. 21. Od września chodzimy na religię grupową do nas do parafii, bo za 2 tyg przystępuje do komunii (u nas jest wczesna komunia św.). Zdał już prawie wszystko do komunii. To znaczy, że już potrafi się uczyć i zapamiętywać jak normalne dziecko. Wymawia ładnie zdania, nie ma już problemów z odmianą wyrazów. Jak go poprawiamy to spokojnie powtarza. Jest trochę nerwowy - ale mam nadzieję, że w miarę dojrzewania się uspokoi. Oczywiście na początku postarałam się o orzeczenie o niepełnosprawności - z orzeczeniem do GOPSU albo MOPSu o zasiłek pielęgnacyjny i o specjalne usługi opiekuńcze (mnie się udało zdobyć fizjoterapeutę, który dojeżdża do nas do domu 2 razy w tyg od 2 lat). Teraz jeśli dziecko dojeżdża do przedszkola poza swoją gminą przysługuje zwrot kosztow dojazdu (pytaj w urzędzie gminy lub miasta w edukacji). Aha, w wakacje jeździł 2 razy w tyg do ośrodka Caritasu na zajęcia popołudniowe, po to, żeby nie nabrał złych nawyków w domu przez wakacje. Tyle zapamiętałam. Mam nadzieję, że Ci to pomoże. Bo ja działałam na ślepo i sama szukałam terapii. Niestety żaden lekarz nie powie co teraz robić. Na szczęście miałam też fajną panią psych w poradni PP, która podpowiedziała mi o przedszkolu i o terapii johansena i o IQ. Pozdrawiam #1 Witam wszystkich Chcialabym poruszyc nowy watek dotyczacy autyzmu dzieciecego i problemow z tym zwiazanych (opieka, wychowanie, problemy z zachowaniem dziecka, relacje z nieautystycznym rodzenstwem, itp.) Mam 29 lat i dwojke dzieciaczkow (synka 5,5 lat i coreczke 2 lata). Syn ma zuberzenia autystyczne w stopniu lekkim ( zostal zdiagnozowany w Anglii, gdzie obecnie mieszkamy, kiedy mial 3 lata). Zapraszam wszystkie osoby zainteresowane tematyka do rozmowy. Moze znajda sie tu na forum inne mamy dzieci autystycznych lub z zespolem Aspergera, albo mamy ktore chociazby podejrzewaja zaburzenie rozwoju u swojej pociechy. Sama chetnie podziele sie doswiadczeniem i ewentualna rada. Pozdrawiam reklama #2 Iwee czy ty wiesz czym się różni autyzm od Zespołu Aspergera? Pisałaś ,że wychowujesz synka z lekkim autyzmem… ja dopiero od niedawna podejrzewam to u mojego 3,5 letniego synka. Ale kompletnie nie wiem jak mam się do tego zabrać, jak i gdzie postawić właściwą diagnozę . więcej o swoim problemie napisałam tam gdzie znalazłam twój link : Smyk Nie korzystam z innych forów zbyt często a tam zdarzy mi się zglądać. Widze ze przydałaby mi się twoja pomoc… #3 Lambi z tego co wiem to dzieci z zespolem Aspergera roznia sie od dzieci z autyzmem wysokofunkcjonujacym (lekkim) jedynie tym, ze rozwoj ich mowy nie odbiega od normy. Przy czym u dzieci z autyzmem mowa zawsze jest zaburzona, tzn. pojawia sie bardzo pozno (u mojego synka w wieku 3 lat) albo w ogole. Jesli juz jest to czesto niezgrabna, niewyrazna, dziecko ma problemy z artykulacja niektorych dzwiekow, dla aspergera i autyzmu jest to, ze w obu przypadkach ta mowa jest troche dziwna (obsesyjna, powtarzanie zaslyszanych zwrotow, nie zwracanie uwagi na intencje drugiego rozmowcy, odbieranie wszystkiego bardzo doslownie). A tak poza tym to podobno Asperger to nic innego jak wysokofunkcjonujacy autyzm. W takim przypadku prognozy dla dziecka sa naprawde bardzo dobre (wielu ludzi z Asp. koncza studia, podejmuja prace, zakladaja rodziny). A czy jest cos w zachowaniu synka co Cie niepokoi? Autyzm, czy Asperger to glownie problemy z zachowaniem i komunikacja spoleczna. Jakbys wiecej chciala sie dowiedziec o tym to polecam strone; Autyzm i pokrewne zaburzenia rozwoju dzieci Tam tez znajdziesz duzo inf o zespole Aspergera. No a jak masz ochote pogadac to chetnie podziele sie swoim doswiadczeniem Mozesz pisac tu lub na moje gg: 927086. A gdzie w Polsce mieszkasz? Ja mieszkam w Anglii, ale z tego co wiem to w Polsce jest kilka instytucji w zajmujacuch sie wylacznie autyzmem (np. Synapsis w Warszawie) gdzie mozna umowic sie na wizyte i tam badaja dziecko pod katem autyzmu i ewentualnie diagnozuja, i podaja program terapii. Na int. napewno znajdziesz adresy takich instytucji. A poki co glowa do gory, moze u synka to faktycznie tylko opozniona mowa.. ;-) Tak jak pisalam najwazniejsze jest to jak sie bawi, jakie ma kontakty z rowniesnikami, itp. Pozdrawiam #5 Witaj iwee myślałam że coś więcej napiszesz w tym wątku alemoże masz jakies problemy z kompem?chciałam zapytac czy Twój synek nie był zazdrosny o rodzeństwo?chodzi do przedszkola czy do szkoły? #6 Witam! iwee Czy mógłbym Cię prosić żebyś napisała coś na temat, akceptacji autystycznych dzieci w Anglii, To znaczy jak to jest z pieką medyczną, pomocą socjalną, terapią, czy szkołą? Szukam alternatywy bo niestety w Polsce jest z tym beznadziejnie, a w perspektywie mam możliwość wyjazdu do Liverpoolu z rodziną pozdrawiam i z góry dziękuje za odpowiedź #7 Witam! iwee Czy mógłbym Cię prosić żebyś napisała coś na temat, akceptacji autystycznych dzieci w Anglii, To znaczy jak to jest z pieką medyczną, pomocą socjalną, terapią, czy szkołą? Szukam alternatywy bo niestety w Polsce jest z tym beznadziejnie, a w perspektywie mam możliwość wyjazdu do Liverpoolu z rodziną pozdrawiam i z góry dziękuje za odpowiedź patroll a skad jestes?moze ja cos pomoge poki jestescie w Polce? #8 Witam! Mieszkamy w małej miejscowości koło Ożarowa sumie nie daleko Warszawy od zachodniej strony. Kacperek należy do Fundacji pięć razy w tygodniu ma logopedę i raz w tygodniu psychologa ,do tego przedszkole integracyjne z którego chcą nas się pozbyć, a szkoły dla dzieci z Autyzmem nie ma w pobliżu , dlatego pytałem jak to jest w innym bardziej cywilizowanym kraju. Są Firmy bo tak to trzeba nazwać które oferują odpowiednią ilość i jakość terapii dla dzieci autystycznych w Warszawie które zapewniają znaczne postępy, ale to koszt rzędu 4000zł m/c więc to luksus dla bogatych. Mam przyjaciół w Liverpoolu wyjechali pół roku temu i mogą załatwić mi pracę i mieszkanie stąd moje pytanie odnośnie standardów dotyczących dzieci autystycznych w UK pozdrawiam #9 mieszkam po drugiej stronie Wawy-za Mińskiem ze swoja Paulina jezdziłam do Centrum Zdrowia Dziecka w Miedzylesiu na progrma dla dzieci autystycznych. Ale co do szkoly-owszem jakas klasa integracyjna czy szkola,ale nie pchajcie dziecko w srodowisko tylko autystow bo zrobicie mu tym jak najwiecej przebywac miedzy zdrowymi ludzmi,żeby uczyło sie relacji społecznych itd. Mozecie sobie załatwic SUO-specjalistyczne usługi opiekuncze dla dzici z sie zalatwai w opiece znajdziecie w to na tym ze do domu przychodzi terpeutka tak dziennie(to zalezy od ilosci godzin przyznanych) pracuje z dzieckiem sam na sam na wszytskimi mamy taka terapeutke od prawie 5 lat i to w duzej mierze dzieki niej moja córka tyle osiagneła i jest w takim jedzilysmy do pedagoga,logopedy-teraz jezdzimy kontroonie co 2-3mieisace do psychiatry,pedagoga,psychologa, tego corka w szkole raz w tygodniu ma zajecia z logopeda i chdzi do klasy integracyjnej-pierwszej w historii naszej szkoly w sie da załatwic,ale duzo zalezy od Was i władz chciecie cos wiecej wiedziec to chetnie reklama #10 Witam Patroll w Anglii jesli chodzi o terapie to jest tu naprawde kiepskoprawdopodobnie, a raczej napewno mielibyscie jej znacznie mniej niz teraz macie w Polsce. Jedynie co mozna zrobic to zapisac dziecko prywatnie na konie i to tyle. Od rzadu nic nie ma Z drugiej strony ja jestem bardzo zadowolona z tutejszej edukacji. Moj syn -autyzm lekki) ma 5 (w maju 6) lat i chodzi do zwyklej szkoly. Tu dzieci zaczynaja szkole majac 4 lata. Daniel w szkole ma ma swoja nauczycielke ktora z nim pracuje, ma tez tez program nauczania i program logopedyczny dopasowany do jego potrzeb. W szkole regularnie sa sprawdzane jego postepy przez logopede. Musze powiedziec ze Daniel odkad zaczal szkole zrobil naprawde niesamowite postepy w kazdej dziedzinie (szczegolnie mowa i komunikacja spoleczne|), wiec ta szkola to taka jego troche terapia. Dzieci z glebszym autyzmem chodza do szkol specjalnych, ktore podobno tez sa tu bardzo dobre. Poza tym dostajemy pieniadze od rzadu dla syna tzw. disability liveing allowence i to jest ok. 45£ na tydzien. Sa to pieniadze dla ludzi specjalnej troski. Stawka zalezna jest od stopnia uposledzenia (choroby) dziecka. Sa 3 stopnie, dla mojego syna przydzielili 2 stopien. Mysle ze tego nie mielibysmy w Polsce.... Tak wiec jak sam widzisz i tu w Anglii sa plusy i minusy... Nie wiem co ci doradzic, co dla Kacpra byloby lepsze... A czy zajecia ktore teraz ma w Polsce przynosza rezultaty? Jaki glebokie sa jego zaburzenia? Jesli masz jeszcze jakies pytania to smialo pisz... mam nadzieje ze troszke pomoglam. Pozdrawiam serdecznie Witam serdecznie, Julia, apatia, problemy z mową nie muszą świadczyć o autyzmie. Przede wszystkim na początku porozmawiaj z lekarzem pediatrą. Postaraj się także zaobserwować, czy Twój synek utrzymuje kontakt wzrokowy, reaguje na swoje imię. Jak wyglądają jego zabawy - czy zawsze bawi się w ten sam sposób (występują stereotypowe zabawy), czy pojawiają się bezużyteczne i rytmiczne ruchy (na przykład kołysanie ciała, kiwanie głową, uderzanie w dłonie). Jeśli coś takiego zaobserwowałaś wskazana jest konsultacja z psychologiem dziecięcym. Pozdrawiam Cytuj Autyzm przez wiele osób nazywany jest zamknięciem się we własnym świecie. Co ciekawe, nie jest to wcale dalekie od rzeczywistości. Jak wyglądają objawy autyzmu u dziecka? Jak rozpoznać, że dziecko ma autyzm? O tym można przeczytać w poniższym tekście! Autyzm to zaburzenie rozwoju mózgu. Pod jego wpływem dziecko ma problemy z nawiązywaniem relacji międzyludzkich. Pierwsze objawy autyzmu u dziecka mogą pojawić się w wieku 2-3 lat, a nawet szybciej. Przede wszystkim dziecko będzie miało problemy z komunikacją. Trudności będą sprawiać mu mówienie o własnych uczuciach lub potrzebach, czy przedłużająca się rozmowa. Prawdopodobnie maluch będzie unikał też kontaktu wzrokowego i nie reagował na swoje imię oraz polecenia. Ponadto objawem autyzmu u dziecka może być też nadmierne zainteresowanie konkretnym przedmiotem lub tematem. Kiedy już coś przyciągnie jego uwagę, będzie chciał poświęcać nowej pasji cały wolny czas. Co więcej, dziecko z autyzmem często jest pedantyczne, powtarza ciągle te same słowa, gesty bądź ruchy. Jak rozpoznać czy dziecko ma autyzm? Rodzic, który obawia się, że dziecko ma autyzm i zastanawia się, jak to rozpoznać powinien prowadzić czujną obserwację. Najmłodsze pociechy w przypadku tego zaburzenie nie gaworzą, nie reagują na swoje imię, nie patrzą na wskazane przedmioty, czy nie wykonuje najprostszych gestów. Poza tym nie wykazują zainteresowania ludźmi, rzeczami, czy zabawą. Natomiast starsze dzieci nie chcą bawić się z rówieśnikami, niewiele bądź wcale mówią o sobie, nie angażują się w życie rodzinne, pozostają obojętne na uczucia rodziców i innych osób. Mogą być też bardziej wrażliwe na światło, dźwięki lub dotyk. Czasami także nie chcą urozmaicać swoich posiłków, znacznie bardziej wolą te powtarzalne. Co prawda, sama obserwacja dziecka nie wystarczy, jedynie może naprowadzić rodziców na odpowiednie wnioski. Rozpoznania autyzmu może dokonać tylko lekarz poprzez wykonanie szeregu badań. Czy wszystkie dzieci z autyzmem zachowują się tak samo? Oczywiście, że nie. Dziecko z autyzmem może mieć więcej lub mniej objawów, lub zaburzenie jest bardzo znikome. Ponadto wczesne rozpoznanie schorzenia może załagodzić część objawów i dziecko nauczy się artykułować własne potrzeby oraz zacznie nawiązywać bliższe relacje. Warto zaznaczyć, że dzieci z autyzmem do obcych podchodzą z dużą rezerwą. Przy kontaktach należy zwrócić szczególną uwagę, aby nie cofnęły się już poczynione postępy. Dotychczas leczenie autyzmu było praktycznie niemożliwe. Wyniki najnowszych badań naukowych dają nadzieję tysiącom rodziców, których dzieci mają autyzm - poważne zaburzenie rozwojowe. Okazuje się, że choroba, która do tej pory uważana była za niewyleczalną, może jednak całkowicie ustąpić. Autyzm w dużym uroszczeniu to choroba mózgu, uważana za jedno z zaburzeń rozwojowych, które daje objawy we wczesnym dzieciństwie (czytaj: Autyzm wczesnodziecięcy). Jako że mamy do czynienia z chorobą mózgu, jej objawy mogą być naprawdę różne. Czy leczenie autyzmu jest w ogóle możliwe? Autyzm nie ma jednego oblicza. Niekiedy jawi się w swojej stereotypowej formie - dziecko żyje jakby w "swoim świecie" i nie komunikuje się z otoczeniem albo też ma napady złości czy ataki agresji, które w podobnej formie mogą przytrafiać się także normalnie rozwijającym się dzieciom. Nic dziwnego, że mówimy raczej o zaburzeniach ze spektrum zaburzeń autystycznych (autism spectrum disorders - ASD), a ta nazwa obejmuje całą grupę podobnych schorzeń, w tym autyzm czy zespół Aspergera, uważany za jedną z najlżejszych form autyzmu. Leczenie autyzmu: objawy autyzmu Objawy autyzmu najczęściej obserwuje się w trzech pierwszych latach życia dziecka i zwykle wtedy specjaliści stawiają diagnozę. Wielu rodziców już wtedy decyduje się na odpowiednie terapię, które mają pomóc dziecku żyć z zaburzeniami. Na autyzm nie ma bowiem żadnego leku. Leczenie autyzmu: autyzm nie jest nieuleczalny Ale to, że leczenie autyzmu nie przynosi oczekiwanych efektów, nie oznacza jednak, że choroba jest niewyleczalna. Tak przynajmniej twierdzą amerykańscy naukowcy, którzy na łamach "Journal of Child Psychology and Psychiatry", zaprezentowali wyniki swoich badań. Wykazali w nich, że autyzm - wraz z wiekiem dziecka oraz latami przeprowadzanych terapii - ustępuje. Wysnuli więc tezę, że z autyzmu (ale nie każdej formy choroby!) można po prostu wyrosnąć. Leczenie autyzmu: projekt badawczy Jak naukowcy doszli do tych wniosków? Otóż zaprosili do swojego badania 112 autystyczne dzieci w wieku szkolnym, którzy mieli zdiagnozowany autyzm od wczesnego dzieciństwa. Przeprowadzili szczegółowy wywiad z rodzicami oraz nauczycielami dzieci, jak również poddali dzieci testom na inteligencję. Okazało się, że większość małych wolontariuszy dobrze radziło sobie z funkcjonowaniem w społeczeństwie, a zwłaszcza z komunikowaniem swoich potrzeb i interakcją z innymi ludźmi. Autorzy badania nie pokusili się o jednoznaczne rozstrzygnięcie, dlaczego u niektórych dzieci autyzm ustępuje. Nie przedstawili również danych liczbowych, jaki procent małych autystyków może wyrosnąć z choroby. Podkreślali za to, że niekiedy autystyczne dziecko dzięki swojemu IQ oraz odpowiedniej terapii rekompensuje braki w rozwoju wynikające z choroby i wydaje się być zdrowe. Zaakcentowali także, że wiele zależy od formy autyzmu i indywidualnych predyspozycji dziecka. Celem ich badania i zaprezentowania ich wyników było raczej pokazanie, że choroba nie zawsze oznacza wyrok i można oczekiwać, że w efekcie leczenia autyzmu, ustąpi.

autyzm u 4 latka forum